Επαναπροσδιορίζοντας την Εφοδιαστική Αλυσίδα: Τα οφέλη του Regenerative Sustainability

Άρθρο από την Κατερίνα Θεοφανίδου, Founder & Managing Director of projectyou, President of IPMA Greece

Στην εποχή της ραγδαίας εξέλιξης και της αυξημένης συνειδητοποίησης για την ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος, η εφοδιαστική αλυσίδα αναδύεται ως πρωταρχική σφαίρα εφαρμογής της βιωσιμότητας. Η έννοια αυτή δεν αναφέρεται απλώς στην προσπάθεια μείωσης της περιβαλλοντικής επίπτωσης, αλλά αποτελεί μια ολοκληρωμένη προσέγγιση, που ενσωματώνει τις διαστάσεις της κοινωνικής ευθύνης και της οικονομικής βιωσιμότητας. Καθώς η εφοδιαστική αλυσίδα κατέχει κεντρική θέση στη ροή των πόρων, η υιοθέτηση πρακτικών που ενισχύουν τη βιωσιμότητα σε κάθε στάδιο της διαδικασίας γίνεται αναγκαία για την επίτευξη θετικών επιπτώσεων στο περιβάλλον και την κοινωνία. Τι είναι, όμως, το regenerative sustainability και τι σημαίνει για τις επιχειρήσεις;

Η κλιμάκωση της κλιματικής αλλαγής εξαιτίας των δραστηριοτήτων του ανθρώπου δεν είναι νέο. Ωστόσο, δεν γίνεται αρκετά συχνά αντιληπτό πως η Γη είναι ένα σύστημα και όταν πραγματοποιούνται αλλαγές σε ένα τομέα, τότε επηρεάζονται και οι υπόλοιποι. Ως εκ τούτου, βλέπουμε την κλιματική αλλαγή να λαμβάνει διάφορες μορφές, όπως έντονες ξηρασίες, πυρκαγιές, λιώσιμο πολικών πάγων, άνοδος στάθμης της θάλασσας κ.α. Ο καθένας από εμάς πρέπει να προσφέρει στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και οι επιχειρήσεις δεν αποτελούν εξαίρεση.

Για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, οι στρατηγικές και οι δεσμεύσεις για τη βιωσιμότητα έχουν επικεντρωθεί κυρίως σε περιβαλλοντικά ζητήματα και στη μείωση των αρνητικών επιπτώσεων. Το Triple Bottom Line επεκτείνει τις μετρήσεις επιχειρηματικής επιτυχίας, για να συμπεριλάβει τις συνεισφορές στην περιβαλλοντική υγεία, την κοινωνική ευημερία και μια δίκαιη οικονομία. Το Triple Bottom Line αποτελείται από 3 μέρη. Το πρώτο «People» αναφέρεται σε όλα τα πιθανά ενδιαφερόμενα μέρη, όπως εργαζόμενοι εταιρείας, πελάτες, επηρεαζόμενες κοινότητες ακόμα και τις επόμενες γενιές, που μπορεί να επηρεαστούν από τις δράσεις της εταιρείας. Το δεύτερο «Planet» περιλαμβάνει τις διάφορες δραστηριότητες της εταιρείας, που έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και το τρίτο «Prosperity» περιλαμβάνει το σύνολο των θετικών ή αρνητικών επιπτώσεων μια εταιρείας στις τοπικές, εθνικές και παγκόσμιες οικονομίες.

Παρ’ όλα αυτά, παρατηρείται πως οι ηγέτες και οι διευθύνοντες σύμβουλοι επιχειρήσεων στρέφονται στο Quadruple Bottom Line, με την προσθήκη ενός τέταρτου παράγοντα, του «Purpose». Σκοπεύουν μέσω αυτού του μοντέλου να δείξουν πως το Triple Bottom Line παρόλα τα θετικά του παρουσιάζει ορισμένους περιορισμούς, καθώς τα τρία στοιχεία είναι δύσκολο να αθροιστούν ή να συγκριθούν. Εν αντιθέσει, μέσω του Quadruple επιτυγχάνεται καλύτερη ευθυγράμμιση με τις ανάγκες και την αξία των πελατών και ευρύτερα των ενδιαφερομένων μερών, ενώ παράλληλα με την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, μπορεί η εταιρεία να προσφέρει καλύτερες και πιο ευφάνταστες λύσεις.

Οι διοικήσεις και τα στελέχη κατανοούν, ότι ακόμα και στις περιπτώσεις που η ένταξη της βιωσιμότητας στις πρακτικές τους αποτελεί προαιρετική πρακτική (προς το παρόν – αυτό σε πολύ λίγα χρόνια πρόκειται να αλλάξει), τα πρακτικά μετρήσιμα οφέλη είναι αποδεδειγμένα ακόμα και σε επίπεδο οικονομικών αποτελεσμάτων. Ακόμα και βραχυπρόθεσμα πολλές φορές, οι εταιρείες έχουν εξοικονόμηση κόστους, μειώνουν το ρίσκο, καινοτομούν περισσότερο, χτίζουν εταιρική φήμη και το brand τους, προσελκύουν και διατηρούν ταλαντούχους εργαζόμενους. Οι εταιρείες επιτυγχάνουν 17% αύξηση παραγωγικότητας, 20% αύξηση πωλήσεων και 21% αύξηση κερδοφορίας, καθώς όλο και περισσότερο οι καταναλωτές προτιμούν επιχειρήσεις και προϊόντα, που κάνουν καλό στην κοινωνία και στον πλανήτη.

Μέχρι τώρα υπάρχει η λογική του Net Zero: επιστρέφω στο περιβάλλον τη ζημιά που προξενώ με τη μορφή «ισόποσης» θετικής συνεισφοράς, με αποτέλεσμα να εξισορροπήσω τη ζημιά με το αντίστοιχο όφελος. Είναι όμως το Net Zero αρκετό τη στιγμή, που οι παρελθοντικές κινήσεις έχουν προκαλέσει ανεπανόρθωτες ζημιές; Κρίνεται, λοιπόν, αναγκαίο να επιτύχουμε περισσότερα οφέλη σε σχέση με τη ζημιά που προκαλούμε και να επικεντρωθούμε στην αναγέννηση (regeneration). Χρειαζόμαστε, λοιπόν, μια Net Positive λογική, η οποία εκτός από τη μείωση των αρνητικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων, εστιάζει και στην ενίσχυση των θετικών επιπτώσεων της ατομικής και συλλογικής μας δραστηριότητας. Πρέπει να πάμε ένα βήμα παραπέρα υιοθετώντας ένα regenerative system, το οποίο δημιουργεί αξία. Γίνεται αντιληπτό, λοιπόν, πως το regenerative sustainability είναι σημαντική πηγή ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος για τις επιχειρήσεις, διότι πλέον οι καταναλωτές και οι πελάτες προτιμούν επιχειρήσεις με θετικό αποτύπωμα στην κοινωνία και το περιβάλλον.

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για την εφαρμογή της βιωσιμότητας ως μια νέα πτυχή στη διαχείριση έργων και να αναπτύξετε τις δεξιότητές σας, ενημερωθείτε για το Πρόγραμμα Green Project Management – Προετοιμασία για τη Διεθνή Πιστοποίηση GPM – b.

Πηγή: supply-chain.gr