02 Απρ Πως η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να ξυπνήσει τον Κομμουνισμό από τη Λήθη
Του Άγη Βερούτη
Σκέφτηκα ότι ανάμεσα στο να γράψω κάτι για την πολιτική ή κάτι για την τεχνολογική επανάσταση που ξεκίνησε πριν ελάχιστα χρόνια με την Τεχνητή Νοημοσύνη, καλύτερα να δούμε κάτι που συνδυάζει και τα δύο [έτσι για το γούστο].
Μετά το τέλος της Πρώτης Βιομηχανικής Επανάστασης (1750-1850 που έλαβε χώρα κυρίως στη Βρετανία με τους ατμοκινητήρες) και ενόσω εξελίσσετο η Δεύτερη Βιομηχανική Επανάσταση (1850-1915 σε όλη την Ευρώπη & ΗΠΑ με τους ηλεκτροκινητήρες και τους κινητήρες εσωτ. καύσης), to 1848 ο Καρλ Μαρξ με τον Φρίντριχ Ένγκελς έγραψαν το Κομμουνιστικό Μανιφέστο, ως πρόταση θεραπείας των δεινών που δημιούργησε η Α’ Βιομηχανική Επανάσταση με την υπερσυγκέντρωση πλούτου στα χέρια όσων αξιοποίησαν την Τεχνολογία για δημιουργία προστιθέμενης αξίας χωρίς να την μοιραστούν δίκαια με την κοινωνία που αποτελούσε το πεδίο δραστηριοποίησής τους.
Με λίγα λόγια, εθνικές Κοινωνίες των Ανθρώπων που έρχονταν από χιλιετίες αγροτικής οικονομίας με ελάχιστη αστικοποίηση και συντεχνίες, υπέφεραν από πενία εναλλακτικών επαγγελμάτων για κάποιον πρώην αγρότη που εκτοπίστηκε από τη μηχανοποίηση της γεωργίας, της βιοτεχνίας και της βιομηχανίας, και βρέθηκε περιθωριοποιημένος και χωρίς τρόπο να βιοποριστεί ο ίδιος και η οικογένειά του.
Αντίστοιχα στην ίδια περίοδο, οι αλλαγές που επήλθαν στην παραγωγή με την ταυτόχρονη φτώχεια που προκάλεσε η κατάργηση ολόκληρων εργασιακών κλάδων, οδήγησαν σε μαζικά κινήματα διαμαρτυρίας και επανάστασης κατά όσων ως τότε είχαν την εξουσία στα χέρια τους, με αποτέλεσμα την πτώση αυτοκρατοριών και την ίδρυση δημοκρατιών εντός εθνικών κρατών. Ίσως όχι αποδεκτών Δημοκρατιών με τους σημερινούς θεσμούς και ρυθμίσεις, όμως σίγουρα καλύτερων από την εξουσία του ενός ή των ολίγων.
Σε αυτό το πλαίσιο, το Μανιφέστο των Μαρξ και Ένγκελς και το Κεφάλαιο περιέγραφε την υπερσυγκέντρωση πόρων από την κοινωνία εν απουσία κοινωνικών θεσμών αναδιανομής. Είχε επίσης την αντιθετικότητα στα κακώς κείμενα και μια πιθανή λύση των προβλημάτων που προκαλούσε η λογική της εποχής: Ελάχιστους Φεουδάρχες ιδιοκτήτες της γης, ελάχιστους Βιομήχανους που κυριαρχούσαν επί της τεχνολογικής εξέλιξης που καθιστούσε αχρείαστους τους εργάτες της γης (πάνω από 50% των τότε οικονομιών) και ελάχιστους Τραπεζίτες Διακινητές του πλούτου και των εμπορευμάτων από τον τόπο παραγωγής στις αγορές.
Οι υπόλοιποι πέθαιναν από την πείνα, το προσδόκιμο ζωής μειώθηκε λόγω της ανεργίας και της ανέχειας, ενώ μια ανερχόμενη αστική τάξη (μεσαία τάξη) πέριξ των υπερπλουσίων στήριζε το εγχείρημα του μετασχηματισμού της οικονομίας μέσα από την Βιομηχανική Επανάσταση, ενώ η εργατική τάξη πέθαινε της πείνας…
Με την υστερογνωσία της ματιάς μας, 100 χρόνια μετά την πρώτη απόπειρα εφαρμογής του Κομμουνισμού, ξέρουμε ότι δεν είναι πρακτικά εφαρμόσιμος. Η κομματική νομενκλατούρα που χρειάζεται ως μηχανισμός επιβολής του, με μεγάλη ευκολία πήρε τη θέση των ολιγαρχών του πλούτου και της τεχνολογίας, και οι λαοί υπέφεραν το ίδιο και παραπάνω.
Αντίθετα, οι εθνικές κοινωνίες / κράτη που ΔΕΝ υπέπεσαν στις ευγενείς αλλά ανεφάρμοστες υποσχέσεις του Κομμουνισμού και της κοινωνίας των “ίσων”, βρήκαν άλλες λύσεις πιο απλές, και πιο πρακτικές όπως η δημιουργία νέων πρόσθετων θέσεων εργασίας στο χώρο των υπηρεσιών και των επιστημών, και έτσι η ανθρωπότητα προόδευσε με εκθετικούς ρυθμούς στον τελευταίο ενάμιση αιώνα.
Και γεννηθήτω η Ελεύθερη Αγορά!
Με δημοκρατικούς θεσμούς, με τα λάθη της, με την διαφθορά της, με τις τρύπες για τους επιτήδειους, και κυρίως με την ευκαιρία για τον καθένα φιλόδοξο να δοκιμάσει την τύχη του να δημιουργήσει και να χτίσει οικογένεια διεκδικώντας την ευτυχία του.
Η Ελεύθερη Αγορά επέζησε στον τελευταίο ενάμιση αιώνα, περνώντας κρίσεις και υφέσεις σε τακτούς χρόνους περί των 50-70 ετών (Κύματα Κοντράτιεφ) και ξαναχτίζοντας καλύτερη εκδοχή της, σαν τον μυθικό Φοίνικα, κάθε φορά που καιγόταν από τα λάθη της και κατέληγε στη στάχτη.
Η Τρίτη Βιομηχανική Επανάσταση (των κομπιούτερ από το 1970-2010) έφερε ακόμα περισσότερο πλούτο στα χέρια των πολλών, έφερε την Παγκόσμια Αγορά με αποτέλεσμα την καταπολέμηση της φτώχειας σε όλο τον πλανήτη, αυξάνοντας τις δουλειές για όλους και δημιουργώντας επαγγέλματα υπ[ηρεσίας προς την κοινωνία και το σύνολο.
Η Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση όμως, που ξεκίνησε το 2017 με την επίλυση του προβλήματος της εκπαίδευσης των νευρωνικών δικτύων με μετασχηματισμούς, απειλεί πάλι να δημιουργήσει ανέργους, πλέον στις τάξεις των υπηρεσιών, και να αναδημιουργήσει υπερσυγκέντρωση του παγκόσμιου πλούτου στις εταιρείες εκείνες που ηγούνται της δημιουργίας εργαλείων της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Αυτός είναι ο πραγματικός κίνδυνος που αντιμετωπίζει η Ανθρωπότητα από την Τεχνητή Νοημοσύνη, που είναι ένα εργαλείο του Ανθρώπου που θα πολλαπλασιάσει την παραγωγικότητα επαγγελμάτων που χρησιμοποιούν το μυαλό τους και τη σκέψη για να παράγουν πλούτο, και ξαφνικά εκεί που ήθελες 10 γιατρούς σε 1000 ανθρώπους θα μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου με 1. Εκεί που ήθελες 50 οδηγούς φορτηγών και λεωφορείων και πλοίων κάθε 1000 ανθρώπους δεν θα χρειάζεται κανέναν. Εκεί που χρειάζεσαι 1 πανεπιστήμιο ανά 100.000 ανθρώπους θα θες 1 για κάθε εκατομμύριο.
Όλοι εκείνοι που θα μείνουν χωρίς δυνατότητα βιοπορισμού σε λίγες δεκαετίες θα έχουν κάθε λόγο να ξαναξεσκονίσουν το Μανιφέστο και το Κεφάλαιο των Μαρξ & Ένγκελς αν βρεθούν άνεργοι να πεινάνε και να πεθαίνουν εκτός κοινωνικού σχεδιασμού.
Θα είναι σοφές οι κοινωνίες που θα προβλέψουν να μην πεταχτούν στα σκουπίδια όσοι δεν θα μπορούν να επανεκπαιδευτούν σε κάτι καινούργιο, ώστε να αποφύγουν την κοινωνική επανάσταση και ανατροπή των κοινωνικών δομών από όσους θα αφεθούν να περιθωριοποιηθούν.
Μαζί με την ιλιγγιώδη πρόοδο, η τεχνολογία της Τεχνητής Νοημοσύνης, φέρνει εκτοπισμό 300.000.000 θέσεων εργασίας παγκοσμίως στην επόμενη δεκαετία.
Οι συνετές κυβερνήσεις θα προβλέψουν τη δημιουργία μηχανισμών αναδιανομής, επανένταξης στην οικονομική ζωή και επανεκπαίδευσης για όσους εκτοπίσει η Τεχνητή Νοημοσύνη!
Αλλιώς προβλέπεται να αρχίσουν να ξεσκονίζουν τους τόμους του Κεφαλαίου και του Μανιφέστου οι Αριστεροί Σύντροφοι που δεν κατάλαβαν τί έγινε, από το 1847 που έγραψαν το Μανιφέστο και το 1867 που έγραψαν το Κεφάλαιο οι Μαρξ & Ένγκελς, ως σήμερα…
